Een echte soap is het, mijn leven. Niet direct van hoogstaand niveau maar desalniettemin een soap.
N koos eigenlijk rond maart definitief voor zijn J, blijkbaar zijn nummer 1. Ik ben die dag volledig ingestort. Bleiten, ik had er geen idee van dat dat zo lang kon duren. Ik zie hem blijkbaar liever dan ik dacht. Anders ook dan ik dacht. Ik heb geen zotte tiener-puberale gevoelens, maar ik denk dagelijks aan hem. Als ik wakker word, als ik bezig ben, ik mis hem. Denk vaak: ik wil dit of dat zeggen aan N. Lachen met hem. Ik brak dus. Erger dan ik ooit dacht dat ik ging kunnen breken. Mijn zeer zorgvuldig opgebouwde pantser versplinterde. Iets wat ik aankom met hem naast me. Maar wat duizend keer meer pijn doet met zijn keuze nu.
Er komen al meer dagen dat ik het goed kan relativeren. Ik weet dat het geen optie is, dat ik een lief en kinderen thuis heb. Het gevoel is de laatste weken aan het veranderen. Ik heb schrik. Schrik om toch spijt te hebben moest ik vertrekken. Want N komt met bagage, met kinderen en demonen. Dat laat wel wat sporen na. Maar toch zou ik het er momenteel allemaal bij pakken.
Ik heb ook dagen dat ik het niet kan relativeren. dat ik scheitejaloers ben op J, dat ik ze omver zou rijden van jaloezie. Dat is pisnijdig ben, kwaad om N voor wat hij me aandoet. Maar lang duurt die kwaadheid niet. Ik zie hem liever dan dat ik er kwaad kan op zijn.
Hij koos, voor haar, maar blijft me opzoeken, blijft me knuffelen. Zijn J kreeg koudwatervrees denk ik. Het lijkt alsof voor haar de spannning er vanaf is. Hij vertrok van bij vrouw en kind, nam stappen maar zij stapt nog niet echt enthousiast mee. Ergens ben ik daar blij om, maar ergens ook niet. Ik snap haar totaal niet. Maar dat is dan ook mijn probleem niet. Ik wil dat hij gelukkig is. Als dat met haar is dan is het maar zo. Dan was het niet meant to be voor ons.
Het enige dat ik kan zeggen is nu: ik blijf alles tijd geven. Tijd om eventueel de relatie met het lief te herstellen. Tijd om eventueel te zien waar N met J heen gaat. Tijd om misschien N wel nog beter te leren kennen en af te wachten of dat een relatie samen wel zou gaan. Want ik zet niet alles op het spel voor een zeepbel. Tijd kan misschien ook helen wat de wonde is die momenteel mijn relatie met het lief is. En dat zou eigenlijk de beste oplossing zijn. Al ben ik er nog niet uit of dat ook het beste is voor mij.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten