Enkele weken, zelfs maanden gingen voorbij, voor ik hier nog eens de moed vond een stukje te schrijven. Weken waarin in ook ben gecrasht. Want N, die bleek een hidden agenda te hebben.
First thing's first, die psychologe, die deed me goed. Ik ben blij dat ik er eentje vond waar het mee klikt en die me inzichten gaf. Dat ik niet nu direct moet beslissen om weg te gaan. Maar dat die keuze ook niet bindend is. Dat ik nu kan blijven om dan misschien later wel nog te vertrekken. Hoeraatjes voor psychologen. Al zag ik dat misschien wel komen.
Wat zag ik niet komen? Het dubbelleven van N. Of is het trippelleven? Kortom, N haalde vast zijn inspiratie bij Stürm der Liebe, of the Bold and the beautiful. Want zo gek kan je het zelf niet verzinnen.
Rond nieuwjaar kwam ik te weten dat ik niet gewoon een eventuele minnares zou zijn voor N. Oh nee, ik was de minnares waar hij de minnares mee bedroog waarmee hij zijn vrouw bedriegt. I kid you not.
Blijkbaar was er nog een of andere griet in het spel die hij al lang kent, waar hij ook 'gevoelens' voor kreeg, nog voor mij. Temptation Island klinkt maar half zo marginaal nu.
Ik gaf hem de wind van voor. Ik was kwaad, ik jankte en treurde. In stilte dan, want leg dat maar eens uit aan je omgeving die van niets weet. Het deed pijn, het kwetste me diep. Dat ik opnieuw niet genoeg was, of zou zijn voor iemand.
Intussen zie ik hem dagelijks, wat de situatie er niet makkelijker op maakt. We maken nog steeds veel plezier samen, we amuseren ons, ik blijf snakken naar zijn aandacht en hij naar de mijne. Maar hoe dat verder moet? Geen idee.
Eigenwaarde gevonden, iemand?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten