onrust

Ken je dat gevoel, dat er iets is wat je onrustig maakt, maar je niet helemaal de vinger kan leggen op wat het juist is wat je onrustig maakt? Ik bulk van dat gevoel.

 Ik leer mijn vriend kennen. Veel te vroeg op mijn levenspad, maar het is nu eenmaal zo. Je ziet die graag denk je, je hebt wel een fijne tijd samen. Maar er is altijd dat stemmetje dat in je hooft schreeuw: is die kerel eigenlijk wel je ware?

Weet jij veel hoe het zou moeten voelen als het de ware is. ‘De Boekskes’, films, series,… allemaal zijn ze overtuigend dat je ‘het wel voelt’ als het de ware is. Maar wat moet je dan voelen? Allesoverheersende passie en vuur? Is dat wel realistisch als je al lang samen bent, om nog allesoverheersende passie te voelen? Want ‘De Boekskes’ zeggen ook: je gaat iets dieper voelen na die zinderende passie en vuur, het graag zien komt dan boven.  Maar hoe voelt dat dan? Wat is het teken dat dit het is? Wat wil zeggen: met deze kerel ga je een gezellig oud wijf worden? Moet je die dan missen als hij er niet is of hoe gaat dat?

 En ook van zijn kant uit is het niet gemakkelijk tekenen van zijn liefde te herkennen. Want als je iemand graag ziet, is het dan normaal dat je elke gelegenheid om weg te gaan zonder haar grijpt? Is het dan ok om jouw partner te laten opdraaien voor het huishouden en de kinderen en zelf gewoon lekker relax in de sofa hangt? Is het normaal dat je overal rommel laat slingeren maar wel moppert dat het niet opgeruimd wordt?

 Dat stemmetje in mijn hoofd, je weet wel, de stem van je hart, blijft schreeuwen: stap eruit, het is geen relatie waar je over the top gelukkig van wordt. Het was misschien niet de ware.

Bijkomende problemen, die zijn er wel. Zaken waar het hart het misschien niet kan overnemen van het verstand.

 Zo kabbelde de relatie rustig verder, en gingen jullie samenwonen, in een huis dat werd gekocht en verbouwd.  En omdat dat nu eenmaal werd verwacht werd er misschien ook getrouwd en volgenden er vanzelfsprekend kinderen.

Maar kan je van die zaken, huis en kinderen, zomaar collateral damage maken? Die kinderen hebben niet gevraagd om in de strijd te zitten. Die willen, voor zover ze denken, dat rustige kabbelende leven behouden.

En zo komt het dat de stem van het hart vaak wordt onderdrukt. Omdat het verstand nu eenmaal meester is in angst inboezemen.